Geschiedenis

Eerst iets over Geertruidenberg
Met haar stadsrechten van 1213, gegeven door de Hollandse graaf Willem I, is Geertruidenberg de oudste stad van dat voormalige Graafschap.
Vanwaar nu de naam Geertruidenberg?
De stad is gelegen op het hoogste punt van een zandrug, ontstaan in het Pleistoceen, in een vlak land al gauw berg genoemd.
Volgens de overlevering zou de H.Gertrudis in het jaar 645 op die hoge plek een cella en een kerkje hebben gesticht.
In aktes uit de 10e eeuw wordt reeds gesproken over “Virginis Mons” en “Mons Littoris”, waarvan de eerste “berg van de Maagd” en de tweede “Oeverberg” betekent.
Wanneer de naam precies in zwang kwam is moeilijk te achterhalen, vermoedelijk pas in de middeleeuwen, daar de aangehaalde aktes als vervalsingen worden beschouwd en in die tijd alles geheiligd werd.
Reeds vroeg was Geertruidenberg een belangrijk handelscentrum en een plaats waar graven, edelen en de vertegenwoordigers van steden tezamen kwamen.
Na de St. Elisabethsvloed van 1421 kwam daar een eind aan en kreeg de stad de rol van grensvesting toebedeeld, daarvan getuigen nog steeds de grachten en de wallen rond de stad, om de burgers te beveiligen tegen onverhoopte aanvallen.
De vroeger zo toonaangevende stad zou in een periode van verval veel van haar voorrechten kwijtraken en zelfs qua grondgebied worden tot een van de kleinsten van ons land.
De nijvere bevolking schakelde alras over op de visvangst, want de ontstane watervlakte bleek een grote visvijver te zijn geworden.
Zalm, steur en elft bezorgden Geertruidenberg opnieuw grote welvaart.
Zo behoorden in de “Gouden Eeuw” Geertruidenberg en Dordrecht tot de belangrijkste visafslagplaatsen.
Het stedelijk karakter bleef gehandhaafd en biedt de oude stad veel bezienswaardigheden.
De prachtige markt met haar omlijsting van leilinden is een bezienswaardigheid op zich,
evenals de 18e eeuwse pompen, waar de huisvrouwen met juk en emmers dagelijks water kwamen halen.
Houdt u van dit alles dan is een bezoek aan Hollands oudste vestingstad de moeite waard.

Hoe het vijftig jaar geleden begon… 1937
We schrijven 1937, het jaar waarin RIGHT-OH wordt opgericht.
Al heel wat jaren is er dan al, in verenigingsverband, in Geertruidenberg tegen een voetbal getrapt.
Voor het eerst viel, vierenveertig jaar eerder, die eer te beurt aan een elftal, samengesteld uit militairen van het plaatselijk garnizoen. Onder de naam SNEL namen zij deel aan een kleine competitie, de club bestond precies uit elf voetballers en werd opgericht op 18 november 1893.
Al spoedig gingen ook anderen in verenigingsverband spelen. We noemen SPARTA, EXCELSIOR en VITESSE, later gevolgd door GOOD-LUCK, OLYMPIA en SNP (Sport NA Plicht). Met deze laatste drie belanden we in de periode, waaruit tenslotte Right-oh geboren gaat worden.
Right-oh, dat als enige representant van de voetbalsport te Geertruidenberg een langer leven beschoren is dan zijn voorgangers, ofschoon de ontstaansgeschiedenis wel enigszins merkwaardig te noemen is.
Laten we maar eens terugblikken wat er aan die oprichting vooraf ging. In Geertruidenberg opereerde vele jaren met succes de voetbalclub Good-Luck, een vereniging met een neutraal karakter. Dat was een doorn in het oog der Bergse katholieke leiders, die niet graag zagen dat katholieken sportten in een neutrale omgeving. Zij deden dan ook alle mogelijke pogingen om hen van Good-Luck los te weken en te winnen voor het katholiek voetbal. Ja, er werd tijdens een zondagse hoogmis zelfs een preek aan gewijd. Met Good-Luck ging het intussen niet zo goed omdat de pogingen van de katholieke leiders resultaat opleverden zodat in ca. 1929 de katholieke voetbalclub SNP werd opgericht. Het een en ander was voor een aantal gerenommeerde Good-luckspelers aanleiding naar Veersche Boys te vertrekken.
Vrij spoedig daarna volgde, in 1934, de opheffing van Good-Luck. Door deze gang van zaken keerde de Bergse bevolking zich tegen SNP, dat zich ook nimmer in een grote populariteit mocht verheugen. De goede wil bij de club, die speelde in de 3e Klasse, Afd. B van de Rooms Katholieke Voetbal Bond (RKVB), was er wel maar men miste een goede organisatie. Inmiddels zijn we aangeland in het midden van de dertiger jaren als een aantal jonge katholieke studenten onderling voetbalwedstrijdjes gaat spelen. Achter de schermen krijgen deze jongeren steun van een aantal personen, die niets liever zien dat SNP van het sporttoneel verdwijnt.
Die steun, van o.a. kapelaan van de Velden en schoolmeester P. Krols, wordt hoofdzakelijk ingegeven door de realiteit dat SNP door haar impopulariteit gedoemd is te sterven. We memoreerden hierboven reeds dat Bergenaren SNP niet in grote getale steunden, maar ook het plaatselijk weekblad De Dongebode weet weinig van de SNP-aktiviteiten te melden.
Toch zal de allerbelangrijkste reden van de kapelaan en de schoolmeester zijn geweest te blijven strijden tegen het inmiddels heropgerichte (1936) en goed draaiende Good-Luck en zij willen ervoor zorgen dat er na de opheffing van SNP geen gat valt. Vandaar dat de situatie ontstaat dat gedurende een aantal jaren in Geertruidenberg twee katholieke voetbalclubs naast elkaar bestaan. De twee mannen die het initiatief nemen voor de oprichting van een nieuwe voetbalclub zijn Henk Smits en Jan Smolders. Natuurlijk behoeven zij medewerking en die komt van Gre Schreuders en Piet Wassen. Een van de eerste zaken die geregeld moet worden is het vinden van een toepasselijke naam voor de nieuwe vereniging. Jan Smolders stelt voor deze FORTITUDO te dopen, maar ook anderen komen met ideeën. Er komen namen op tafel als: BERGSCHE BOYS (dit als pendant voor VEERSCHE BOYS), HOUDEN ZO, GOED ZO en, het zijn tenslotte studenten, de Engelse naam OH-RIGHT. Dan komt Gre Schreuders op het idee dit laatste voorstel om te draaien en er RIGHT-OH van te maken. En zo geschiedt, zij het dat er nog het predikaat Rooms Katholieke Voetbal Vereniging aan wordt toegevoegd. Wanneer de oprichting van de vereniging plaats vindt, zal altijd wel een vraag blijven. De samenstellers van de jubileumgids ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan vermelden 15 mei 1937 als oprichtingsdatum.
Deze datum vindt men ook op de ledenlijst van 1959-1960. De ledenlijst van 1951-1952 vermeldt evenwel 10 mei 1937 en die van 1961-1962, 16 mei 1937.
Kennelijk is men zelf niet zo precies op de hoogte. Er wordt zelfs verteld dat het bestuur in 1958, als er statuten opgesteld worden, de verjaardag van de dan in funktie zijnde secretaris (P. van Duren) als officiële oprichtingsdatum opgeeft. De Staatscourant van 1 oktober 1959 (Nr. 190) publiceert de Koninklijke goedkeuring van de statuten per 22 juli 1959 en vermeldt als oprichtingsdatum 16 mei 1937, zodat deze datum voortaan aangehouden moet worden. Een recentelijk ingesteld archiefonderzoek wijst echter uit, dat deze data best eens allemaal onjuist kunnen zijn. Het weekblad De Dongebode weet in de zaterdag editie van 11 juni 1938 te melden dat door het kader van de KJC (Katholieke Jeugd Centrale) is besloten om een nieuwe voetbalvereniging voor jonge studenten op te richten. Een week later vinden we opnieuw een bericht in De Dongebode wat wijst op een kort geleden oprichting. In september van dat jaar weet deze krant te vermelden dat Right-oh nog niet in competitieverband speelt.

De mannen van het eerste uur… 1937
In het eerste bestuur nemen zitting de heren B. van Berkel (voorzitter), B. Merk (administrateur) en kapelaan P. van de Velden (geestelijk adviseur).
G. van Strijp neemt in het begin de trainingen voor zijn rekening. De spelers zijn:
Anton Wiercx (keeper), Bram Noorlander, Toon Merk, Piet Wassen, Cor Goes, Frans Velthoven, Theo van Noort, Gre Schreuders, Jan van Boxel, Jan Smolders en Henk Smits. Voor de officiële oprichting van de vereniging spelen deze jongelui onderlinge partijtjes op terreintjes welke zijn gelegen nabij het Commandeursbolwerk en voor de Dongecentrale of op het terrein van Good-Luck aan de Koestraat. In het eerste jaar van de officiële oprichting worden uitsluitend oefenwedstrijden gespeeld; een van de eerste wedstrijden van RIGHT-OH is tegen het Bredase GRASSHOPPERS. De wedstrijd wordt gespeeld op zondag 12 juni 1938. Op 12 juli d.a.v. speelt de studentenvoetbalvereniging RIGHT-OH tegen de …. damvereniging DGV te Raamsdonksveer.
Uitslag: 2-2. Nu gebiedt de eerlijkheid te zeggen, dat in het elftal van de damvereniging spelers waren opgesteld van Good-Luck en Roode Ster.
Op 1 september 1938 speelt Right-oh op het terrein aan de Elisabethstraat een wedstrijd tegen een onbekende tegenstander die de Bergenaren met 9-4 winnen.
Toch blijkt de publieke belangstelling voor Right-oh maar magertjes te zijn. In DE Dongebode van 17 september 1938 beklaagt het bestuur zich daarover en het oud zeer, neutraal of katholiek, wordt daarin nog eens uitgesponnen. In het zelfde jaar vinden we nog een verslag van een wedstrijd vermeld.
Op 26 november speelt Right-oh te Geertruidenberg tegen MadescheBoys en weet die strijd met 4-3 te winnen.
De op- en neergang van de drie Bergse voetbalclubs gaat intussen door. Good-Luck floreert als in haar beste jaren en mag zich verheugen in een grote publieke belangstelling; toeschouwers-aantallen van 400 tot 500 zijn geen uitzondering. Stel daar tegenover de 4 a 5 toeschouwers die een wedstrijd van SNP bijwonen en de weeklacht van Right-oh over de publieke belangstelling en het is duidelijk dat de beide katholieke clubs niet zo best in de markt liggen.
SNP kan het dan ook niet bolwerken en ondergaat, door het vertrek van een groot aantal leden naar Right-oh, een dodelijke aderlating. Toch weet zij nog even het bestaan te rekken, zij het moeizaam! Het laatste bericht in De Dongebode over SNP dateert van 15 januari 1939. Op 22 januari zou SNP een competitie-wedstrijd spelen te Hooge Zwaluwe tegen ZVV. Een uitslag van de wedstrijd wordt nimmer vermeld en we mogen aannemen dat, als de wedstrijd al is doorgegaan, dit het laatste wapenfeit van de club is geweest.

Spelen in competitieverband… 1939-1940
Voor de competitie 1939-1940 schrijft Right-oh twee elftallen in bij de Diocesane Rooms Katholieke Voetbal Bond Breda. Rond deze tijd krijgt de vereniging ook een heuse trainer in de persoon van Jan Cornelissen uit Oosterhout. Cornelissen is werkzaam op de Tankfabriek en de kontakten zijn daar al gauw gelegd.
Met de overgekomen SNP-bestuurders (A. Janssen, M. Maas en J. Bult) en spelers van die club heeft Right-oh wat meer mankracht verkregen. Mankracht die in eerste instantie wordt aangewend om het terrein aan de Elisabethstraat een s een grondige opknapbeurt te geven. Door de komst van de SNAPPERS, zoals de SNP-leden in Den Berg worden genoemd, wordt het eerste elftal van Right-oh op een aantal plaatsen gewijzigd. Nieuwe spelers zijn o.a.: Antoon Janssen, de gebroeders Harrie, Janus en Jan van Erp en Toon Venus. Over het eerste competitiejaar van Right-oh valt niet veel te verhalen. Het 1e elftal speelt in de 1e Klasse van de Rooms Katholieke Voetbal Bond, Afd. Breda (Veersche Boys b.v. speelt in de hogere 3e klasse van de IVCB). Slechts vier wedstrijd-aankondigingen zijn ons via weekblad De Dongebode uit die periode bekend.
Op 19 november 1939 is de wedstrijd Right-oh – Gilze 2 vastgesteld. Gilze komt echter niet opdagen hetgeen voor De Dongebode aanleiding is te schrijven, dat het jammer is dat de nieuwe krachten van Right-oh niet op de proef konden worden gesteld. De volgende wedstrijd zou worden gespeeld op 26 november 1939 tegen SCO 2. In een voorbeschouwing van de krant lezen we dat dit een interessante wedstrijd kan worden, hoewel Right-oh over het algemeen SLECHT speelt! Ook deze wedstrijd gaat niet door en wordt verschoven naar 9 maart 1940 op het veld aan de Elisabethstraat. De Bergenaren verliezen deze ontmoeting met maar liefst 11-2!
Van de opnieuw vastgestelde wedstrijd Right-oh – Gilze 2 voor 6 april 1940 is ook geen uitslag bekend. De gang van zaken is voor Right-oh niet zo denderend!
In de eindrangschikking staat de ploeg op de laatste plaats met als resultaat: elf wedstrijden gespeeld, waarvan er tien worden verloren en een gelijkgespeeld, geen enkele overwinning dus. Het doelsaldo laat de volgende cijfers zien: 14 doelpunten voor en 62 tegen. Maar, zullen de Right-oh mannen gedacht hebben, al doende leert men! Het uitbreken van wereldoorlog II verdringt het voetbal naar het tweede plan, maar toch zal het voetbalseizoen 1940-1941 voor de Bergenaren aan spanning winnen. De reden daartoe is dat Veersche Boys, Right-oh en Good-Luck zijn ingedeeld in dezelfde 1e klasse A van de Rooms Katholieke Voetbal Bond. Een aantal derby’s dus om van te smullen.
Good-Luck verliest bij Veersche Boys met 2-0, maar in Den Berg sneuvelen de Boys met dezelfde cijfers.
Right-oh krijgt van Good-Luck aan de Koestraat een ongenadig pak slaag, met maar liefst 8-0 delven de Right-oh mannen het onderspit. De wedstrijden tegen Veersche Boys leveren de Right-oh mannen de volle winst op.
Dat Right-oh dan op de goede weg is moge blijken uit de 1-1 gelijkspel dat wordt behaald op het veld aan de Elisabethstraat tegen plaatsgenoot Good-Luck.
Nederlagen worden nog geleden tegen Gilze (6-5) en Waspik, maar daarna pakt Right-oh toch punten. In Geertruidenberg wint Right-oh met maar liefst 10-0 van SBO en deze zege wordt nog gevolgd door overwinningen op: Waspik, Himarco, VVV en SCO 2. Met deze overwinningen weet Right-oh de laatste plaats te ontlopen en eindigt, met slechts een punt minder, vlak achter het gerenommeerde Good-Luck. In de verslagen van de competitie 1940-1941 worden geen namen van spelers vermeld, behoudens van een tweetal wedstrijden waarin Jan Smolders weet te scoren. In de competitie 1940-1941 komen uit: Veersche Boys, Gilze, Right-oh, SBO (Wagenberg), Good-Luck (Geertruidenberg), Concordia (Dongen, kampioen in het seizoen 1939-1940), Himarco, VVV (Bavel), SCO 2 en Waspik.
Vanaf 1 oktober 1941 mag het weekblad De Dongebode niet meer verschijnen, de Duitse bezetter heeft beslag gelegd op de drukpersen, zodat er in het verdere verloop van de oorlogsjaren van de voetbalclubs geen nieuws kan worden vermeld. Zeker is, dat Good-Luck in de periode 1941-1945 ophoudt te bestaan.
Wel weten we, dat tijdens de bezetting Right-oh nog speelt tegen o.a.: Raamsdonk, eigenlijk heet deze club VICTORIA maar tegen die naam maakt de bezetter bezwaar, Be-Ready, Wit Zwart, WSC, VCW (Wagenberg), Were-Di (Tilburg), WVC en WSJ. Toch valt er uit deze periode een succes te melden. Het 2e elftal van Right-oh weet namelijk, in het seizoen 1940-1941, ongeslagen het kampioenschap te behalen in de 3e klasse van de Rooms Katholieke Voetbal Bond.
Het bestuur besluit daarna om dit elftal, aangevuld met de beste spelers van het 1e elftal, te laten optreden als vaandeldrager van de vereniging. De vereniging groeit zodanig, dat er zelfs een 3e elftal aan de competitie kan gaan deelnemen. Dat Right-oh zich ook op het terrein van andere sporten begeeft, moge blijken uit een aantal berichten in De Dongebode van 1941. De krant maakt zelfs gewag van de atletiek vereniging Right-oh. Op 19 juli van dat jaar organiseert Right-oh een grote sportdag op het terrein aan de Elisabethstraat. Op 2 augustus daaraanvolgend nemen leden van Right-oh deel aan atletiekwedstrijden bij Prins Hendrik te Vught.
Op 6 september organiseert de V.V. Veersche Boys atletiekwedstrijden. De snelle rechtsbuiten van Right-oh, Theo van Noort, weet daar zowel de 100 meter hardlopen als het hoogspringen te winnen, resp. in 12.75 sec. en 1.65 meter hoog. De 4 x 100 meter estafette wordt eveneens een overwinning voor het Right-oh-team. Frans van Velthoven wordt 4e op de 400 meter hardlopen in 68.8 sec.

De periode na de Tweede Wereldoorlog… 1945-1947
Nu de oorlog voorbij is kan aan de wederopbouw van Nederland worden begonnen en ook voor Right-oh breekt een nieuwe tijd aan.
Met het aantrekken van de heer H. Vlemmix, direkteur van de plaatselijke Rotterdamsche Bank, als voorzitter, komt er iets meer schwung in de vereniging.
H. Schepens is sekretaris en M. Maas penningmeester, J. Bult is een van de overige bestuursleden.
In 1945 wordt een junioren-afdeling opgericht en er ontstaat ook een dames-korfbalvereniging. Maar men laat het niet alleen bij sporten, de Right-oh leden gaan ook toneelspelen. Right-oh is een echte, gezellige vriendenclub geworden en dat vriendschap leidt tot mooie dingen wordt al heel snel bewezen. Op het sportieve vlak is er in het seizoen 1946-1947 al meteen een succes te vieren. Het 1e elftal wordt kampioen in de 1e klasse, Kring 3, Afd. A van de Brabantse Voetbal Bond.
Dit kampioenschap wordt te Geertruidenberg behaald na een zinderende wedstrijd tegen SAB. Met de rust staan de Right-oh mannen met maar liefst 3-0 achter, maar reeds vijf minuten na de rust is de stand 3-3. Right-oh gaat door en het wordt 4-3! Maar dat eerlijkheid hoog in het vaandel van Right-oh staat geschreven, moge blijken als Toon Bakx een schot langs de buitenkant van de paal, door het net, in het doel jaagt. Doelpunt!, zegt de scheidsrechter: maar de SAB’ers, die nog hoop hebben op een goed resultaat, protesteren heftig. Als de scheidsrechter daarop aan Toon Bakx vraagt of de bal wel of niet reglementair in het doel is beland, antwoordt deze geheel naar waarheid, ontkennend. De promotie wedstrijden tegen het Tilburgse Were-Di eindigen in het nadeel van Right-oh, zodat er geen promotie naar de 4e klasse van de KNVB volgt. Althans dat jaar nog niet! Het behaalde kampioenschap betekent een hoogtepunt in het jubileumjaar 1947.
Een jaar waarin Right-oh met een revue in het parochiehuis voor het voetlicht treedt en daarmee luister bijzet aan het tienjarig bestaan.

Opnieuw victorie…1947-1948
Na de gemiste promotie in 1947 gaat Right-oh niet bij de pakken neerzitten en begint met frisse moed aan een nieuwe competitie en al ras zal blijken dat de kampioen van het vorige seizoen opnieuw onstuitbaar is. Als in oktober Ben Braam terugkeert uit Indonesië betekent dit een geduchte versterking op het middenveld. Right-oh behaalt het kampioenschap en nu volgt er wel promotie naar de 4e klasse van de KNVB. Doch het zullen niet alleen hoogtepunten zijn waarmee Right-oh temaken krijgt. Het voetbalterrein aan de Elisabethstraat verkeerd in erbarmelijke staat. zodanig zelfs, dat de voetbalbond niet langer toestaat dat er wedstrijden voor de competitie worden gespeeld. De kleed-accomodatie is niet meer dan een schapenstal, de afmetingen van het veld zijn te klein, er zijn geen toiletten, er is geen stromend wateren, doordat de ballen in de vestinggrachten geraken, zijn er voortdurend spelonderbrekingen. Met landbouwer Jan Staal wordt in 1948 een overeenkomst gesloten omtrent het gebruik van een weiland dat achter zijn boerderij aan de Centraleweg is gelegen. Op zaterdagen en zondagen kan er gevoetbald worden, doch door de week wordt het gebruikt als weiland, met alle gevolgen van dien! We zien in die periode dan ook meer groene dan witte voetbalbroeken in Geertruidenberg. Maar vooraleer het speelveld voor gebruik gereed is, dienen de Right-oh mannen er een hoeveelheid werk te verrichten. Een sloot wordt gedempt, een afrastering geplaatst en een verhard pad met een lengte van 150 meter aangelegd. Het enige voordeel is dat de bezoekers in het taplokaal van Staal een drankje kunnen gebruiken. En dit laatste zal voor Staal best een van de redenen zijn waarom hij zijn weiland wil verhuren!

De eerste crisis in het bestaan…1950
Dan trekken zich donkere wolken samen boven de, tot nu toe, zonnige toekomst van Right-oh. De reeds geschetste terreinmoeilijkheden zijn niet alleen bepalend voor de enorme crisis waarin Right-oh komt te verkeren. Een al te royaal financieel beleid doet de vereniging uiteraard geen goed. Voeg daarbij het tegenvallend resultaat in de 4e klasse KNVB met de slechte publieke belangstelling en het is duidelijk dat er moeilijkheden moeten komen. En die komen er dan ook!
Voorzitter Vlemmix treedt af en wordt tijdelijk opgevolgd door Arnold Kerremans en Piet Ockhuizen. In 1949 bestaat het bestuur uit de volgende personen: A. Kerremans (voorzitter), H. Schepens (secretaris), M. Maas (penningmeester), A. Janssen, W. van Dongen en J. Bakx. Maar reeds tijdens het lopend seizoen verdwijnt dit bestuur bijna in zijn geheel, alleen J.Bakx (secretaris) , C. Schot sr. (penningmeester), H. van Erp en Mr. H. Smits (lid). Het leden aantal bedraagt 90.
Al met al is de werkzame situatie in de vereniging danig verziekt, het 1e elftal degradeert weer naar de onderafdeling en de problemen bij de club zijn voor Jan Staal aanleiding om de huur van het weiland op te zeggen. Uit noodzaak keert men terug naar het terrein aan de Elisabethstraat, waar opnieuw een berg werk verzet moet worden vooraleer het terrein genade vindt in de ogen van de bondsbestuurders. Het mag, gezien al deze moeilijkheden, als een klein wonder worden beschouwd dat het 1e elftal in het seizoen 1950-1951 toch het kampioenschap weet binnen te halen. Maar, met de promotiewedstrijden in het vooruitzicht, dienen de terreinmoeilijkheden zich weer aan. De KNVB weigert het veld aan de Elisabethstraat vrij te geven voor voetbal in de KNVB. Goede raad is duur!
Maar er is nog een spreekwoord dat zegt, dat een goede buur beter is dan een verre vriend! En die goede buur is Veersche Boys. Tussen beide clubs wordt overeenstemming bereikt en Right-oh zal de competitie-wedstrijden spelen op het terrein van de Boys. Maar dat weigert de verre vriend (de KNVB)! Geen veld, dan ook geen KNVB-voetbal luidt diens devies. Door persoonlijke tussenkomst van de geestelijk adviseur wordt alsnog overeenstemming bereikt met Jan Staal en ter elfder ure kan Right-oh toch in de 4e klasse uitkomen. Maar het heeft heel veel energie gekost. Door alle perikelen blijkt Right-oh zo aangeslagen te zijn dat het verblijf in de KNVB slechts een jaar duurt. Opnieuw degradatie voor de met zorgen gekwelde vereniging. RWB is de beul die het noodlot over de Right-oh mannen voltrekt en ondanks de inzet van enige jeugdspelers (Thijs van Rooy en Bas Zijlmans), gaat Right-oh roemloos ten onder met 2-5. En de geschiedenis leert, dat als men eenmaal valt, die val moeilijk is te stuiten.

Neergang en opkomst… 1951-1959
Deze jaren betekenen voor Right-oh een absoluut dieptepunt. Veel bestuursmutaties, terugloop van het ledenaantal tot 30, een slechte administratie en uiteraard slechte resultaten op het sportieve vlak. Mr. H. Smits neemt het voorzitterschap waar, J. van de Heykant is een jaar secretaris, daarna is deze funktie vacant, C. Schot sr. is nog steeds penningmeester en nieuwe bestuursleden zijn A. van Dongen en M. Smits (1952-1953). Ben Braam neemt dan de trainingen waar.
Het geheel verjongde 1e elftal, op good-old Thijs van de Clundert na, mist de nodige ervaring en kan zich zelfs niet in de 1e klasse BVB handhaven. Right-oh staat aan de rand van de afgrond. Maar dan staat er in de gemeenschap een man op, die niet wil en kan aanvaarden dat Right-oh ten gronde gaat. Met de moed der wanhoop vecht deze door, vervult alle bestuursfunkties en … slaagt! Right-oh blijft voor Geertruidenberg behouden. KEES DE VRIES verdient dat zijn naam met hoofdletters in de Right-oh-analen wordt bijgeschreven. Nog even vertoont het ledenaantal een vreemde schommeling, 73 in 1954 en 59 in 1955, maar daarna zit de club weer duidelijk in de lift. Na het jarenlang geploeter op zandvelden en weilanden openen zich nieuwe perspectieven. De gemeente realiseert zich dat de oorzaak van de slechte gang van zaken niet alleen bij de vereniging valt te zoeken, maar dat ook het gemeentebestuur in gebreke is gebleven. De toezegging komt dat een nieuw sportpark aangelegd zal worden. En, alsof Right-oh door dat vooruitzicht vleugels heeft gekregen, zo stoomt het 1e elftal, onder trainer Henk Gerritsen, weer op naar de 1e klasse BVB. Deze gedenkwaardige ommekeer vindt plaats in het seizoen 1956-1957. Rond 1957 is een geheel nieuw bestuur aangetreden bestaande uit: Dipl. ing. J. Bormans, voorzitter; P. van Duren, secretaris; M. Maas, penningmeester; H. van Oosterhout, lid; A. Janssen, lid en A. van Dongen, lid. Dit team vormt jarenlang een inspirerend en slagvaardig bestuur. Dat is ook wel nodig, want juist in deze tijd ondernemen een aantal Bergenaren pogingen om een nieuw, neutrale sportvereniging te Geertruidenberg op te richten. Verder dan huis aan huispamfletten komen de initiatiefnemers echter niet. Met Right-oh gaat het goed en pastoor Vincent van de Wee spreekt, vanaf de kansel, de banvloek uit over de Sport Vereniging Geertruidenberg (SVG). Wat SVG voor hem betekent steekt de pastoor niet onder stoelen of banken, volgens hem staan de drie letters voor: Schande Voor Geertruidenberg. De spelers van Right-oh hebben ondertussen met de trainers Henk Gerritsen en Jan Zijlmans danig aan hun conditie geschaafd en Gerritsen blijkt daarnaast ook nog een prima mental-trainer te zijn. Met zijn accordeon en liedjes weet hij, na de zware trainingen, de spelersgroep tot een hechte vriendenclub te transformeren en we schreven hier al eerder: vriendschap leidt tot iets goeds! Bij de start van de competitie 1958-1959 is eenieder bij Right-oh van plan heel hoog te reiken. De handicap van opnieuw geen speelveld te hebben – het veld aan de Elisabethstraat is nu definitief voor voetbal afgekeurd en het gemeentelijk sportpark is nog niet gereed – neemt men niet zo zwaar op. Nu is het de ontspanningsvereniging van de PNEM die uitkomst biedt. Right-oh mag gebruik maken van het fraaie voetbalveld met accommodatie aan de Oude Stadsweg.
Intussen nadert de 5e oktober 1958, in de Bergse voetbalhistorie een grote dag; dan immers wordt het gemeentelijk sportpark aan de Stadsweg officieel in gebruik genomen. Voor het bestuur, de spelers en de trainer een extra stimulans om er tegen aan te gaan en de tegenstanders hebben het geweten! Right-oh WORDT KAMPIOEN! Enkele van Veerse Boys teruggekeerde spelers betekenen in die competitie een danige versterking. De eerste zeven wedstrijden leveren 13 punten op, de achtste wedstrijd tegen Dongen 2, brengt het eerste verlies. Uit de volgende tien wedstrijden worden zeventien punten verzameld terwijl de wedstrijd tegen Dongen 2 opnieuw verloren wordt, nu met 1-3. Met nog drie te spelen wedstrijden heeft Right-oh het lot in eigen hand. SCO (1-3) en Neerlandia (5-4) worden aan de zegekar gebonden. De laatste wedstrijd tegen VOV te Langenweg zal de beslissing moeten brengen. Vier volle bussen vergezellen Right-oh naar dit dorp, vlak voor Zevenbergen. Er moet gespeeld worden op een verschrikkelijk slecht veld tegen een hard optredende tegenstander, maar scheidsrechter Sestig uit Oosterhout houdt de teugels strak. De klus wordt geklaard en de winst met 4-1 betekent, voorlopig, het einde van het verblijf in Afd. 103 van de 1e klasse BVB.
Dolgelukkig keert het Right-oh legioen terug naar Geertruidenberg waar het een warme ontvangst wacht. In triomftocht wordt het naar Café Engelbert begeleid, waar het feest wordt voortgezet.

75 jaar Right-Oh in vogelvlucht
Het is in mei 2012 alweer 75 jaar geleden dat F.C. Right-Oh werd opgericht in Geertruidenberg, een pittoresk oud vestingstadje aan de oevers van de Donge en de Bergse maas.

1937-1947
In 1937, het jaar van de oprichting waren er al twee verenigingen aktief in Geertruidenberg nl.
het neutrale Good-Luck en het katholieke SNP (Sport Na Plicht).
SNP verdwijnt in 1939 van het toneel en Good-Luck houdt in de periode 1941-1945 op te bestaan.
De naam RIGHT-OH is bedacht door Gre Schreuders n.a.v. de door studenten voorgestelde naam OH-RIGHT.
Er werd tevens het predikaat Rooms Katholieke Voetbal Vereniging aan toegevoegd.
In de begin- en oorlogsjaren wordt er niet bijzonder gepresteerd, maar in het jubileum jaar 1947 wordt RIGHT-OH kampioen in de 1e klasse kring 3 Afd. A van de Brabantse Voetbal Bond.
De promotiewedstrijden tegen het Tilburgse Were-Di eindigen in het nadeel van RIGHT-OH, zodat er geen promotie naar de 4e klasse KNVB volgt.

1948-1957
Wat in 1947 niet lukte, lukte in 1948 wel RIGHT-OH wordt wederom kampioen en promoveert naar de 4e klasse KNVB. In 1950 t/m 1952 is er jaarlijks degradatie of promotie en in 1953 degradeert RIGHT-OH zelfs naar de 2e klasse BVB en het ledental loopt terug
naar 30.
Dat RIGHT-OH in deze periode behouden blijft voor Geertruidenberg is te danken aan
Kees de Vries, hij vormt zelfs een eenmansbestuur om de vereniging te redden.
In 1956 wordt door de gemeente de toezegging gedaan dat een sportpark aangelegd zal worden.
RIGHT-OH promoveert dat jaar naar de 1e klasse BVB.
In 1957 is een geheel nieuw en slagvaardig bestuur aangetreden dat de oprichting van een nieuwe neutrale sportvereniging (SVG) door een aantal bergenaren de kop weet in te drukken.

1958-1967
In 1958 wordt het nieuwe sportpark officieel in gebruik genomen en dit bleek voor de vereniging een echte stimulans want RIGHT-OH werd kampioen en promoveerde naar de 4e klasse KNVB.
In de jaren 1960 t/m 1962 wordt drie maal een tweede plaats behaald.
In de daarop volgende jaren weet RIGHT-OH zich in de 4e klasse te handhaven.

10 jaar 4e klasser KNVB… 1959-1969
Nu het zo gewenste kampioenschap is behaald zal er gewerkt moeten worden om zich eens langer in de KNVB te handhaven. Aanvankelijk ziet het er heel goed uit en Right-oh is een alom gevreesde tegenstander. Aan de Stadsweg worden flinke overwinningen behaald; een van de allereerste wedstrijden thuis tegen RSV uit Rucphen levert een 8-0 overwinning op. Trainer Henk Gerritsen werkt met zijn pupillen geducht aan de eerstvolgende promotie, en … het lukt bijna! Een schitterende tweede plaats in de eindrangschikking is de beloning. Een klein beetje meer geluk in dat seizoen en het 3e klasserschap zou een feit geweest zijn. Als een belangrijke beleidsfout in het seizoen 1960-1961 zou best eens het ontslag van trainer Gerritsen aangemerkt mogen worden. Deze wordt vervangen door de Pool Alfred Wieliszek uit Breda, die overigens Right-oh ook een tweede plaats bezorgt.
In 1962-1963 wordt voor de derde maal de tweede plaats bereikt, maar daarna tekent de teruggang zich weer geleidelijk af. In de periode 1959-1969 heeft Right-oh maar liefst acht trainers nodig en dat is toch wel een beetje teveel van het goede. Met een stabieler beleid zou promotie zeker mogelijk zijn geweest; in die jaren is kwaliteit daartoe aanwezig. Het zou oneerlijk zijn de gehele schuld van het falen bij het bestuur te leggen, daarvoor zijn er teveel externe faktoren die voor het niet slagen verantwoordelijk zijn. De teruggang gaat op een gegeven moment zo hard dat het bestuur zich in 1966 genoodzaakt ziet tijdelijk trainer J. Hofwegen aan te trekken om Right-oh voor degradatie te behoeden. De man slaagt en vertrekt daarna helaas wegens een verhuizing. Voor het seizoen 1967-1968 wordt een nieuwe trainer aangesteld in de persoon van J. van Dijkhuizen, die echter door het bestuur vroegtijdig de laan uitgestuurd wordt. Right-oh weet zich nog nipt te redden voor de 4e Klasse KNVB. Een jaar later opnieuw een andere trainer, nu is het T. de Boorder uit Breda. Voor hem valt er al geen eer meer te behalen en in wanhoop ontslaat het bestuur hem ook voortijdig. Doch de degradatie valt dan niet meer te ontlopen en opnieuw moet Right-oh in de Brabantse Voetbal Bond gaan spelen.
Toch wordt het slot van de competitie door Right-oh goed afgewerkt. Negen punten uit zes wedstrijden, waarmee het totaal op vijftien punten wordt gebracht, blijken dan net een punt te weinig voor lijfsbehoud. Een te laat ingezette eindsprint! Pech en nog eens pech treft Right-oh, maar helaas… dat maakt geen verschil voor de eindstand! Spelers uit deze periode zijn o.a. Thijs en Harry van Rooy, Henk Bogaarts, Tom Maas, Leen Wintermans, Piet Diepstraten, Thijs van de Clundert, Theo Zijlmans, Sjef Zijlmans, Jan Vial, Rinus Vial, Jan de Zeeuw, Theo de Jongh, Henk van Steyn, Albert Anemaat, Henk Diepstraten, etc.

Zestien jaar Brabantse voetbal bond… 1969-1986
De volgende periode van zestien jaar zal er voor het 1e elftal van Right-oh een weinig opvallende rol zijn weggelegd. Het zijn in deze jaren vooral de jeugd- en lagere elftallen die van zich doen spreken. Vermeldenswaard is echter wel dat de vereniging in 1968 de beschikking krijgt over het noodgebouw waarin vanaf 1963 de gemeentesecretarie was ondergebracht. Een uit achttien leden bestaande werkgroep vangt met de verbouwingswerkzaamheden aan; uiteindelijk is het een veel kleinere groep dat het werk afrondt. Hiervan mogen zeker genoemd worden voorzitter Bertus van Oosterhout, Piet van de Berk, Piet Stoop, Johan Fennema, Gerrit van Strijp, Thijs van Rooy, Bert van de Kieboom en Theo Zijlmans. Zij toveren het houten gebouw om tot een representatief clubhuis, waarin ondergebracht zijn: vier kleedlokalen met was- en douchegelegenheid, kantine, bestuurskamer, toiletten en een materiaalhok. De Algemene Jaarvergadering in februari 1969 kan reeds in het eigen clubgebouw gehouden worden, alhoewel de verbouwing dan nog niet geheel gereed is. Het jaar 1969 is voor Right-oh ook in een ander opzicht belangrijk. Onder dwang van de dreigende concurrentie vanuit de horeca-sector, om met een cafe-ploeg aan de zaterdagmiddag van de KNVB te gaan deelnemen, besluit Right-oh hiervoor zelf een elftal op te geven. Dit elftal komt uit in de 3e Klasse Afd. D van de Brabantse Voetbal Bond. De motor van dit elftal is ongetwijfeld Jack Stoop, die ook de trainingen voor zijn rekening neemt.
Dit elftal ziet kans, om kort na de oprichting, de zaterdagbeker van de BVB in de wacht te slepen door een overwinning op het Bergen op Zoomse VREDERUST.
Het Right-oh team bestaat uit: Gerrit van Gils, Huub Goossens, Gerrit van de Kieboom, Piet Heyne, Harrie van Rooy, Jack Stoop, Piet Goossens, Ad Verweijmeren, Wim Braat en Henk van Immerzeel. Al vrij snel kan ook een tweede elftal aan de zaterdag-competitie gaan deelnemen in de 4e klasse BVB.
Op 4 september 1970 valt opnieuw een belangrijke beslissing voor Right-oh. De Algemene Ledenvergadering besluit dan om het predikaat Rooms Katholieke Voetbal Vereniging te vervangen door het meer Engels klinkende F(ootball) C(lub). Overigens werd de afkorting RKVV ook al herhaaldelijk vervangen door RKSV.
In 1972 wordt bij Right-oh opnieuw een damesafdeling opgericht, zij het deze keer niet voor de korfballende dames, maar voor …. voetballende.
Want de vrouwen emancipatie heeft ook het oude vestingstadje bereikt en de dames zijn niet meer te houden, nu ook deze tak van sport voor hen is opengelegd. Doch deze aktiviteit is een kort leven beschoren daar de afdeling reeds in 1974 ter ziele gaat.
Intussen zijn de resultaten van het 1e zondag-elftal nog steeds niet zo, dat daar veel ophef over gemaakt kan worden.
Zelden geeft het in deze periode de toon aan. Integendeel, in het seizoen 1973-1974 gaan de zaken zo slecht dat er zelfs degradatie dreigt naar de 2e klasse van de BVB.
Dat het zover niet komt dankt het elftal aan een uitstekend gespeelde beslissingswedstrijd tegen Terheijden.
De eerste beslissingswedstrijd, gespeeld op het terrein van Madese Boys, blijft onbeslist, doch een week later wijst Right-oh Terheijden gedecideerd terug met 4-1.
In het jubileumjaar 1977, Right-oh bestaat dan veertig jaar, weet het 2e elftal het kampioenschap in de 2e Klasse BVB te behalen, hetgeen dan toch nog een aardig succes betekent voor de jubilerende vereniging.
Omdat er over de sportieve prestaties weinig meer valt te verhalen betekent dit jubileum een aardig intermezzo.
Een onderdeel van de feestelijke viering is een wedstrijd tussen de oude garde en een selectie van het kampioenselftal uit 1959. Gezien de uitslag 5-5 doen de oudjes het nog best.
Het seizoen 1977-1978 verloopt voor het 1e elftal erg wisselvallig. De mannen van trainer Frans van Strien wisselen hoogstandjes – winst met 3-0 bij koploper KORVEL op zondag 15 januari 1978 en een week later eveneens winst met 3-1 bij DVVC – af met bedroevend slecht spel.
Het 2e elftal doet het dit seizoen wederom uitstekend en behaalt voor de tweede maal in successie het kampioenschap.
Ook de daarop volgende promotiewedstrijden beslissen zij in hun voordeel door te Dongen Chaam 2 met 4-1 te verslaan, hetgeen promotie betekent naar de reserve 1e Klasse BVB.
Het 1e- en 2e elftal spelen nu beiden even hoog. In het najaar van 1980 kan de nieuwe kleed-accomodatie op het sportpark, die de gemeente daar heeft doen bouwen, in gebruik genomen worden. Right-oh krijgt hiermede de beschikking over 7 ruime kleedlokalen, 2 scheidsrechterslokalen en een bergruimte. Ten noorden van de vestinggracht wordt, in de onmiddellijke nabijheid van het sportpark, een derde speelveld aangelegd en er volgt in de daarop volgende jaren een grootscheepse renovatie van het A- en B-veld, de aanleg van een nieuw oefenveld en de aanleg van een verlichtingsinstallatie. Het 1e elftal is intussen ook beter gaan draaien en verovert zowaar in het seizoen 1983-1984 de vierde periodetitel. Dit resultaat wordt bereikt door in de laatste competitie-wedstrijd het Bredase TVC met een 5-1 nederlaag naar huis te sturen. In die wedstrijd speelt Right-oh klassen beter dan de Bredanaars, hetgeen de stelling rechtvaardigt, dat de eerste promotie-wedstrijd, die een week later te Breda tegen hetzelfde TVC gespeeld moet worden, een makkie voor de Right-oh mannen moet zijn. Hoe anders pakt het echter uit! Het wordt een 0-1 nederlaag, waarmee Right-oh al praktisch is uitgeschakeld. Een week daarna levert ook de wedstrijd te Geertruidenberg een 0-1 verlies tegen BAVEL op. De deur naar de KNVB, die zo mooi op een kier stond, klapt voor Right-oh met een smak dicht. Maar er zijn twee vragen die de Right-oh mannen aan het denken zet. Ten eerste: wat is haalbaar als het een beetje mee wil zitten en ten tweede: hoe krijgen we het voor elkaar in 1987 de jubilerende vereniging een plaats in de 4e Klasse KNVB aan te bieden.
En …. in het seizoen 1985-1986 zit het Right-oh eindelijk is mee! Twaalf punten na de eerste zes wedstrijden is een prima uitgangspunt. Men weet achterstand om te buigen tot voorsprong en slechte wedstrijden te winnen, zij het soms met minimaal verschil. Tegenslagen zoals gekwetste spelers en slecht fluitende scheidsrechters worden overwonnen en men blijft overeind! VIOLA uit Alphen is dit seizoen de concurrent waarmee afgerekend zal moeten worden. Het stevig opstomend RAC heeft in de beginfase van de competitie teveel achterstand opgelopen om nog echt een bedreiging te zijn. Op Paaszaterdag wordt VIOLA te Geertruidenberg, na aanvankelijk met 0-1 te hebben voorgestaan, met 2-1 teruggewezen. Wat is nu nog mooier denkbaar dan bij de concurrent in eigen huis het kampioenschap te behalen? Ook dat gelukt de Right-oh mannen. Op zondag 4 mei 1986 trekt men, begeleid door een zeer grote schare supporters, naar Alphen. Na een spannende wedstrijd, beslist Peter van Gils met een doelpunt de wedstrijd in het voordeel van Right-oh. Het 4e Klasserschap is opnieuw een feit! ’s Avonds worden de kampioenen door Harmonie Apollo feestelijk ingehaald en kunnen zij ontspannen gaan feestvieren.

Op sportief gebied hebben de laatste 10 jaren F.C. Right-oh veel hoogte- en diepte punten gebracht.
Seizoen 1987-1988 komt Right-oh uit in de 4e klasse F. Right-oh is bij veel bekende ploegen ingedeeld, waar in het verleden regelmatig gespeeld is.
Het feestprogramma ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan is een groot succes geweest en tevens een prima promotie naar buiten.
De jubileum gids waarin het heden en verleden overzichtelijk en goed gedetailleerd is beschreven geven een duidelijk beeld van de vereniging.
Een compliment voor de schrijver Bas Zijlmans.
Het eerste elftal voldoet niet aan de hoge verwachting die in hen was gesteld, trainer Frans van Strien beschikt over een kern van 18 man met veel routine en aankomende jongeren.
Hoewel het doel was om te strijden voor de bovenste plaats, eindigt Right-oh als vijfde. Het tweede- en het vierde elftal worden kampioen.

Seizoen 1988-1989 verloopt het seizoen ondanks de nieuwe spelers W. Strijtveen, C. de Bruijn, A. Knoop, J. van Vugt en C. Snoeren op dezelfde wijze als het jaar daarvoor en
Right-oh eindigt op een zesde plaats.
Het vijfde elftal en het zaterdag elftal worden kampioen.

Seizoen 1989-1990 wordt een nieuwe trainer Ad van Seeters aangetrokken, de nieuwe trainer heeft de pech dat 8 basisspelers de vereniging hebben verlaten.
Hoewel er 5 spelers van buitenaf zijn aangetrokken bleek dit toch een enorme aderlating te zijn, want Right-oh eindigt op de elfde plaats en degradeert naar de eerste klas Brabantse Voetbal Bond.
Het derde elftal wordt kampioen.
Een plezierige bijkomstigheid is dat we het nieuwe clubhuis in gebruik kunnen nemen.

Seizoen 1990-1991 wordt er alles aangedaan om het verloren terrein weer terug te winnen, maar ondanks een tweede plaats in de tweede periode achter de latere kampioen Ons Vios was het doelsaldo onvoldoende om de nacompetitie te spelen. Right-oh eindigt op een vierde plaats.
Het vijfde elftal wordt kampioen.

Seizoen 1991-1992 draait Right-oh mee in de top en behaalt de tweede periode, in de nacompetitie moet gespeeld worden tegen UVV-40, maar Right-oh verliest deze wedstrijd en blijft in de Brabantse Voetbal Bond.
Het eerste elftal eindigt op een derde plaats, het vijfde wordt wederom kampioen evenals het zaterdag elftal.

Seizoen 1992-1993 is een rampjaar voor Right-oh alle senioren elftallen eindigen in de onderste regionen. Het eerste elftal onder leiding van de nieuwe trainer J. van Iersel eindigt op de laatste plaats en degradeert naar de tweede klas Brabantse Voetbal Bond. Dit is voor de tweede keer in het bestaan van de vereniging, de eerste keer was in de crisisperiode 1952-1954.
Right-oh 2 eindigt op een 11e plaats en degradeert ook, even als Right-oh 3 (11e plaats) en het zaterdag elftal (12e plaats).

Seizoen 1993-1994 wederom een nieuwe trainer, Hans Rasenberg gaat de uitdaging aan.
Het is een zwaar seizoen en het eerste eindigt voorlaatste en moet nacompetitie spelen.
De eerste wedstrijd is op het terrein van DVVC te Dongen tegen Ulicoten, laatste uit de competitie met evenveel punten.
Right-oh wint deze wedstrijd met 4-1. We zijn er nog niet, want er moet nog gespeeld worden tegen de voorlaatste uit de andere afdeling.
Op het terrein van Seolto in Zevenbergen treedt Right-oh aan tegen Oudenbosch, Right-oh wint met 7-0 en blijft tweede klasser.

Seizoen 1994-1995 start Right-oh met 7 overwinningen en 1 nederlaag en haalt daarmee de eerste periode binnen, het blijft een spannende strijd om de eerste plaats en Right-oh eindigt gelijk met Viola.
Op 7 mei wordt in Dongen op het terrein van D.V.V.C. gestreden om het kampioenschap, Right-oh verliest deze wedstrijd met 3-1 en Viola is kampioen.
Voor de nacompetitie moet Right-oh aantreden tegen Molenschot, Right-oh is oppermachtig en wint deze wedstrijd met 4-0, en keert terug in de eerste klas Brabantse Voetbal Bond.
Right-oh 5 wordt kampioen en het dames elftal promoveert.

Seizoen 1995-1996 wordt Right-oh samen met Be-Ready uit Hank en V.C.W. uit Wagenberg ingedeeld in de regio Dordrecht.
Trainer Hans Rasenberg heeft een solide team weggezet met een mix van ervaringen en jeugd, zodat wederom goede resultaten verwacht worden.
Right-oh eindigt op de tweede plaats achter Stadspolders uit Dordrecht, maar omdat Stadspolders in het bezit is van twee periode titels gaat er een naar Right-oh.
De nacompetitie wordt een strijd tussen O.S.S. uit Dordrecht, Be-Ready uit Hank en F.C. Right-oh.
De eerste wedstrijd is Be-Ready – Right-oh, door doelpunten van Kees van Boxtel en Arie Eikelenboom wint Right-oh met 2-0, hierna volgt de wedstrijd O.S.S. – Be-Ready, uitslag 2-3,
De derde wedstrijd is Right-oh – O.S.S. uitslag 5-1 en Right-oh promoveert voor de 5e keer in haar 60-jarige bestaan naar de 4e klas KNVB
Het vierde elftal promoveert eveneens door een 6-2 overwinning op Ulicoten

Seizoen 1996-1997, het jubileumjaar, eindigt Right-oh op een fraaie 3e plaats in de eindrangschikking achter kampioen SSW en Madese Boys.
Op zondag 27 april pakt Right-oh uit tegen Raamsdonk met een 0-2 overwinning de derde periode.
Om het algeheel periodekampioenschap bindt Right-oh de strijd aan met ODS uit Dordrecht en Madese Boys.
Right-oh wint de eerste wedstrijd tegen ODS met 4-2. Omdat Madese Boys met 6-1 van ODS wint, moet Right-oh in de laatste en beslissende wedstrijd winnen van Madese Boys, dat zelf aan een gelijkspel genoeg heeft.
En een gelijkspel wordt het. Madese Boys is in de eerste helft de sterkere ploeg en komt verdiend op een 2-0 voorsprong. Na een uitstekende eindsprint komt Right-oh door doelpunten van Cees van Boxel en Ron van Gils nog op gelijke hoogte, maar meer zit er niet in. Al met al toch een prima seizoen.

Seizoen 1993-1994 stond Right-oh met de hakken in de 3e klas B.V.B. en nu 3 jaar later staat Right-oh met de hakken in de 3e klas KNVB, een grote pluim voor trainer Hans Rasenberg.
“Wij passen ons aan niemand aan, wij spelen altijd ons eigen spel, de tegenstander moet zich maar aan ons aanpassen” is een uitspraak van Hans Rasenberg voor radio Sportcafé.

Seizoen 1997–1998 was Right-oh tot 4 wedstrijden voor het eind kanshebber op de titel, echter uit de laatste 4 wedstrijden werd slechts 1 punt behaald, waarmee Right-oh dus kansloos werd voor het kampioenschap.
De ploeg behaalde onder de nieuwe trainer Martin Clerx, echter wederom een periodetitel.
Samen met Beek Vooruit en Merwede moest Right-oh gaan strijden om het
klasseperiodekampioenschap. Na een 3-1 overwinning op Beek Vooruit en een 1-1 gelijkspel tegen Merwede wist Right-oh dit klasseperiodekampioenschap te behalen.
De volgende tegenstanders waren Grenswachters, Dosko en MOC ’17.
Na een 0-0 gelijkspel tegen Dosko en een ongelukkig 0-2 verlies tegen Grenswachters was Right-oh uitgeschakeld voor promotie naar de 3e klasse. De laatste wedstrijd tegen MOC ’17 deed er niet meer toe en ging met 2-6 verloren.
Voor het 2e achtereenvolgende jaar was Right-oh dicht bij promotie naar de 3e klasse, maar het lukte weer net niet.

Seizoen 1998-1999 draaide Right-oh de gehele competitie mee in de top 5. Het kampioenschap was echter weggelegd voor Raamsdonk en Right-oh eindigde op een keurige 5e plaats.
Er waren dit seizoen ook enkele kampioenschappen te vieren, want zowel de dames als de meisje werden kampioen, een unieke prestatie !
Verder waren er in de jeugdafdeling kampioenschappen voor de C-1, de D-1 en D-2.

Seizoen 1999-2000 werd voor Right-oh bijna een drama. Nimmer werd het niveau van de voorgaande 2 seizoenen gehaald. Right-oh eindigde ook maar 1 puntje boven de fatale degradatieplaatsen. Een kampioenschap en promotie naar de 4e klasse reserve was er wel voor Right-oh 3, na een beslissingswedstrijd tegen Neerlandia ‘31 uit Dorst.
Right-oh 2 mistte het kampioenschap slechts op een haar na.
Het dameselftal moest na het kampioenschap van vorig seizoen, na een ongelukkig verloren beslissingswedstrijd tegen de dames van Madese Boys, helaas weer degraderen naar de 5e klasse.

Seizoen 2000-2001 bracht voor Right-oh na de nipte redding van het vorig seizoen, degradatie naar de 5e klasse. Het gehele seizoen bivakkeerde Right-oh in de onderste regionen en aan het eind van het seizoen kwam de onvermijdelijke degradatie.
Right-oh 3 herhaalde het huzarenstukje van vorig seizoen en was opnieuw de sterkste in haar afdeling.
In de jeugdafdeling waren wederom diverse kampioenschappen te vieren, te weten de C-1, de D-1, de E-1 en de F-3.

Seizoen 2001-2002, voor het eerst weer onder trainer Frans van Strien, leek voor Right-oh een seizoen zonder hoogtepunten te worden. Na 15 wedstrijden werd een 5e plaats ingenomen. Na een prima eindsprint en veel verliespunten voor de koploper, kwam Right-oh op 1 punt van koploper Waspik. De laatste wedstrijd Waspik-Right-oh moest de beslissing brengen. Waspik had aan een gelijkspel genoeg om kampioen te worden, Right-oh moest winnen. Na een bloedstollende wedstrijd, waarin Right-oh enkele malen erg dicht bij de overwinning was, stond er een 0-0 stand op het scorebord, waardoor Waspik kampioen werd. Jammer, het was zo mooi geweest, meteen na één jaar terug in de 4e klasse.
Ook Right-oh 2 was dichtbij het kampioenschap. Ook zij moesten in de laatste wedstrijd in een rechtstreeks duel met Advendo 2 uitmaken wie met de hoogste eer zou gaan strijken. Helaas ging Right-oh 2 na met rust nog met 2-0 te hebben voorgestaan, met 3-2 de boot in.
Right-oh 5 (zaterdag) deed het beter en werd met overmacht kampioen en promoveerde door dit resultaat naar de 4e klasse reserve.
Ons damesteam speelde na de degradatie van vorig seizoen, meteen weer een rol van betekenis. Een 2e plaats in de eindrangschikking achter kampioen Be Ready, betekende wederom promotie naar de 4e klasse.
In de jeugdafdeling waren er kampioenschappen voor de E-1, de F-1 en de F-3.

Seizoen 2002-2003 stond Right-oh met nog 7 wedstrijden te spelen fier bovenaan. De voorsprong op nummer 2 blauw Wit ’81 bedroeg maar liefst 9 punten.
Daarna ging het een beetje mis met de mannen van Frans van Strien.In 3 wedstrijden verloren ze maar liefst 8 punten en stonden ze nog maar 1 punt voor op Blauw-Wit.Gelukkig werd het goede spel weer snel teruggevonden en hielden ze alles in eigen hand.In de allerlaatste wedstrijd tegen Irene’58 behaalde ze het verdiende Kampioenschap met een 7-0 overwinning en gingen direct over naar de 4de Klasse.
Ze vierden dit behaald succes met een groot feest op het sportpark.
Op Vrijdag 30 Mei speelden ze een huldigingswedstrijd tegen een Streekelftal bestaande uit voetballers van White Boys,Be Ready,Irene’58, Dussense Boys en Waspik.

Op naar de 4de klasse
En Tenslotte waren de mannen en begeleiding eregasten op de Jaarlijkse Vrijwilligersavond op 21 Juni alwaar het Kampioenschap wederom werd gevierd.Right-oh 2 presteerde middelmatig met een 5e plaats, terwijl Right-oh 3, eveneens uitkomend in de 4e klasse reserve op een 4e plaats eindigde.De beste prestatie van de lagere seniorenelftallen kwam van Right-oh 4 dat fraai tweede werd achter kampioen Waspik 4.Right-oh 5 eindigde in de middenmoot van de 4e klasse reserve zaterdagvoetbal.Het damesteam wist zich te handhaven in de 4e klasse.

In onze jeugdafdeling werden de C-junioren en de F-1 pupillen kampioen.

Seizoen 2003-2004
Het eerste elftal debuteerde niet onverdienstelijk in de 4e klasse. Nadat de eerste 3 wedstrijden met minimaal verschil en niet altijd terecht, verloren gingen, kwam er een geweldig herstel.

Uit de volgende 9 wedstrijden werden 21 punten behaald en stond Right-oh achter de latere kampioen plotseling weer op een 2e plaats. In een directe confrontatie nam Veerse Boys echter op eigen terrein met een 3-0 overwinning revanche voor de nederlaag eerder in het seizoen in Geertruidenberg. Hierna wisselden overwinningen en nederlagen elkaar af, maar toch was er nog lang uitzicht op de 2e plaats, die recht gaf op deelname aan de nacompetitie. Door de slechte resultaten in de laatste 2 wedstrijden, eindigde Right-oh uiteindelijk op de 3e plaats, hetgeen het einde van de competitie betekende. Al met al geen slecht resultaat voor een debutant.

Het 2e elftal presteerde wederom zeer middelmatig met een 6e plaats. Het 3e elftal eindigde eveneens op een 6e plaats, terwijl Right-oh 4 net als vorig seizoen prima presteerde en op een 3e plaats eindigde. Right-oh 5 eindigde met een 9e plaats in de onderste regionen van de 4e klasse reserve zaterdag.

Onze dames hielden het spannend en wisten pas in de laatste fase van de competitie een langer verblijf in de 4e klasse veilig te stellen.

In de jeugdafdeling was een kampioenschap te vieren voor de D-2 pupillen.

Een opvallende prestatie was weggelegd voor de A-junioren, die op 2 punten van de kampioen Raamsdonk op een schitterende 2e plaats eindigden. In totaal moesten de A-junioren slechts 5 verliespunten incasseren

Seizoen 2004-2005
Dit seizoen bracht voor het 1e elftal niet wat wij er met z’n allen van verwacht hadden.Na een prima debuut in het voorgaande seizoen was de verwachting dat Right-Oh toch wel een van de hoofdrollen zou vervullen in de 4e klasse E, maar door allerlei omstandigheden moesten op het laatst nog alle zeilen worden bijgezet om voor de 4e klasse behouden te blijven. Uiteindelijk werd een gedeelde 6e plats op de ranglijst bezet.

Het 2e elftal speelde een ronduit slechte competitie en bezette uiteindelijk een beschamende 8 plaats.
Het 3e elftal deed lang mee voor de bovenste plaats, maar moest uiteindelijk de eer aan Bavel en Dongen laten, maar wist toch een prima 3e plaats te behalen.
Het 4e elftal dat de laatste jaren steeds bovenin meedraaide, maar het steeds net niet haalde, lukte het nu wel om het kampioenschap binnen te halen. Grote klasse !
Het 5e elftal eindige in de middenmoot en het dameselftal eindigde op een niet onverdienstelijke 8e plaats.

In de jeugdafdeling deden de A-junioren weer van zich spreken. Net als vorig seizoen kwamen zij op het laatst 2 punten tekort op de kampioen Boeimeer. Maar toch een prima prestatie !

Seizoen 2005-2006
Aan het eind van het seizoen werd, na een 3e periode van 5 jaar trainersschap, afscheid genomen van Frans van Strien.
Onder de nieuwe trainer Coen Rijppaert verliep de eerste helft van de competitie voor het eerste elftal zeer voortvarend. In november 2005 stond het elftal zelfs enkele weken aan de kop van de ranglijst. Echter in de tweede helft van de competitie werden nog slechts 6 punten behaald, zodat uiteindelijk een 6e plaats op de ranglijst het hoogst haalbare bleek.

Het 2e elftal speelde weer nauwelijks een rol en eindigde op de 7e plaats. Het 3e elftal deed zoals altijd mee voor de bovenste plaatsen en wist net als vorig seizoen een keurige 3e plaats te veroveren.
Het 4e elftal deed het met een 7e plaats, na het kampioenschap en de promotie van vorig seizoen, prima.
Het 5e elftal presteerde niet geweldig en eindigde op de voorlaatste plaats.
Onze dames tenslotte degradeerden, mede door personele problemen, na een kansloze missie naar de 5e klasse.

In de jeugdafdeling deden de A-junioren wederom van zich spreken. Vorig seizoen gepromoveerd naar de 2e klasse, speelden zij tot kort voor het einde van de competitie een hoofdrol en eindigden zij uiteindelijk op een keurige 3e plaats.
Een speciale vermelding verdienen onze B-junioren. Aan het begin van het seizoen waren er nog zodanige problemen in dit team dat ingrijpen door de jeugdcommissie en het bestuur noodzakelijk was. Echter hierna kwam, mede door inspanning van verschillende mensen binnen de vereniging en niet in de laatste plaats door de leiders en de nieuwe trainer, een ommekeer. Zij wisten dan ook een prima 4e plaats te bemachtigen.
Bij de pupillen mochten we één kampioen begroeten, te weten de E-2 pupillen. Grote klasse !

Seizoen 2006-2007
Het seizoen 2006-2007 was voor het 1e elftal van Right-oh een lang seizoen. Het elftal wist namelijk, na een spannende slotfase van de competitie, beslag te leggen op de 3e periodetitel, zodat de nacompetitie voor promotie naar de 3e klasse een feit was.

De eerste wedstrijd thuis tegen Uno Animo uit Loon op Zand ging jammerlijk met 1-4 verloren, maar de week daarna wist het 1e elftal zich uitstekend te revancheren door in Loon op Zand datzelfde Uno Animo met 7-2 te verslaan. De volgende tegenstander was Sarto uit Tilburg. Thuis werd het nog 2-2, doch uit werd met minimaal verschil, namelijk 1-0, verloren. Jammer net geen plaats in de finale tegen Baardwijk. Al met al toch een prima prestatie, 5 punten meer dan het seizoen ervoor en een 4e plaats op de eindranglijst.

Ook het 2e elftal kan terugblikken op een goed seizoen, want met 34 punten werd een 4e plaats op de ranglijst behaald. Ook het 3e elftal wist een 4e plaats bezetten op de eindranglijst. Het 4e elftal had een moeilijk seizoen, mede door personele problemen, en het team eindigde dan ook met een 10e plaats in de onderste regionen. Het 5e elftal draaide zoals gewoonlijk gewoon mee in haar afdeling en met een 8e plaats presteerde het team naar behoren. Onze dames eindigden met een 6e plaats keurig in de middenmoot.

Bij de jeugd konden we 2 kampioenen begroeten, namelijk de E-3 pupillen in de najaarsreeks en de F-3 pupillen in de voorjaarsreeks.

Prestaties die verder opvielen waren een prima 3e plaats van de A-junioren in de voorjaarsreeks, een 2e plaats van C-1 junioren in de najaarsreeks, een 2e plaats van C-2 junioren in de voorjaarsreeks en een 2e plaats van de E-1 en de E-3 pupillen in de voorjaarsreeks.

Aan het eind van dit seizoen namen we afscheid van verzorger Tiny Pauwels, grensrechter Wil Riool en de leiders van het 1e elftal, Maris Sperber en Cocky Langevelt.

Seizoen 2007-2008
Het seizoen 2007-2008 was voor het 1e elftal van Right-oh een seizoen met twee gezichten. De eerste 17 wedstrijden werden 34 punten behaald en op 17 maart 2008 werd samen met SCO zelfs de koppositie bezet. Echter uit de laatste 5 wedstrijden werden nog slechts 2 punten behaald, zodat het 1e elftal op het eind van de competitie genoegen moest nemen met een teleurstellende 5e plaats.

Het 2e elftal deed het erg slecht en hoewel er de laatste 6 wedstrijden nog aardig wat punten werden gehaald, leverde dit seizoen slechts een 8e plaats op de ranglijst op.
Het 3e elftal speelde de gehele competitie in de top van haar afdeling, maar steeds achter Neerlandia’31 2. In de laatste fase van de competitie werd deze tegenstander echter voorbij gestreefd en in de laatste wedstrijd uit tegen Be Ready 3 werd het kampioenschap veiliggesteld. Een prima prestatie !
Het 4e elftal draaide ook de gehele competitie mee in de top van haar afdeling en bekleedde zelfs even de koppositie, doch uiteindelijk wist dit elftal een fraaie 3e plaats te behalen.
Het 5e elftal deed het niet zo geweldig en behaalde een 3e plaats van onder.

Ook onze dames deden van zich spreken en deden de gehele competitie mee om de hoogste plaatsen en sloten de competitie af met een prima 4e plaats.

Bij de jeugd konden we als kampioenen begroeten: de F2 en E3 pupillen in de najaarsreeks en de F2 pupillen en de F-3 pupillen in de voorjaarsreeks.

Seizoen 2008-2009
Het seizoen 2008-2009 begon voor de selectie van Right-oh met een 5 daags teambuilding-trainingskamp aan het Balatonmeer in Hongarije. Na een wisselvallige start van de competitie streed het 1e elftal toch alweer gauw mee om de bovenste plaatsen en halverwege de competitie bekleedde het eerste elftal achter de latere kampioen Veerse boys een keurige 2e plaats op de ranglijst. Korte tijd later werd bovendien de 2e periodetitel binnengesleept en na de 2-0 thuiszege op koploper Veerse boys bedroeg het verschil na 19 wedstrijden nog maar 1 punt. Vervolgens ging het weer mis, eerst werd bij Waspik verloren en vervolgens ging het thuis mis tegen laagvlieger Gloria UC en het kampioenschap ging naar Veerse Boys.
Uiteindelijk was een 4e plaats in de eindrangschikking het resultaat.

De nacompetitie leverde een schitterende 1-4 overwinning op bij Noad in Tilburg, echter een ontluisterende 0-4 thuisnederlaag tegen datzelfde Noad betekende het eind van de nacompetitie.

Het 2e elftal deed het na de promotie naar de 3e klasse reserve niet slecht met een 7e plaats.

Het 3e elftal deed zoals altijd mee in de top en eindigde als 4e.

Het 4e elftal herhaalde de prima prestatie van het vorige seizoen en eindigde wederom als 3e.

Het 5e elftal herstelde zich van het vorige slechte seizoen en wist zich keurig als 4e te klasseren.

Seizoen 2009-2010
Het seizoen 2009-2010 begon voor de selectie van Right-oh net als vorig seizoen met een 5 daags teambuilding-trainingskamp aan het Balatonmeer in Hongarije.
Van 12 tot 16 augustus 2009 werd daar getraind en gevoetbald, maar vooral plezier gemaakt.
Het seizoen van Right-oh 1 begon met een heel fortuinlijke overwinning op Raamsdonk, maar daarna begon de misère, na 5 wedstrijden werd zelfs de op een na laatste plaats bekleed. Hierna volgde een wisselend competitieverloop. Nederlagen en overwinningen wisselden elkaar af. Right-oh bivakkeerde zelfs nog even in de gevarenzone. Onder meer een positieve uitschieter tegen Waspik
6 -1, brachten Right-oh met nog 4 wedstrijden te gaan zelfs nog op een 5e plaats, doch uiteindelijk eindigde Right-oh op een 7e plaats in de eindrangschikking.

Aan het eind van het seizoen werd er afscheid genomen van de spelers Roland Niewenhuijse, Marcel van Gils en Harold Bouwens.
Ook werd er, na 5 jaar trainerschap bij Right-oh, afscheid genomen van trainer Coen Rijppaert. Dit alles ging gepaard met een afscheidswedstrijd op 15 mei 2010.

Het 2e elftal deed het in de 3e klasse reserve wederom niet slecht met een 5e plaats.
Het 3e elftal, al jarenlang een topper, speelde een teleurstellend seizoen en eindigde op 11e plaats.
Het 4e elftal stelde ook enigszins teleur met een 7e plaats.
Het 5e elftal was op een gegeven moment na de winterstop zelfs even lijstaanvoerder, maar eindigde toch op een teleurstellende 8e plaats.

Kampioenen waren er in onze jeugdafdeling, te weten in de najaarsreeks de D-2 pupillen, E-1 pupillen, de E-3 pupillen en de F-2 pupillen.
In de voorjaarsreeks werden kampioen de D-1 pupillen, de E-2 pupillen, de F-2 pupillen en de kabouters 1.

Seizoen 2010-2011
Het seizoen 2010-2011 werd voor het 1e elftal van Right-oh een seizoen om snel te vergeten. Onder leiding van de “oude” nieuwe trainer Hans Rasenberg bivakkeerde het elftal het gehele seizoen op een van de degradatieplaatsen.
Door omstandigheden moest Hans op het eind van de competitie afhaken en werd de technische leiding van het elftal overgenomen door Ronald Bossers en Kees van Boxel. Door overwinningen in de laatste 2 wedstrijden op Dussense Boys en Blauw Wit ’81 werd op het nippertje een herkansing verkregen op behoud van het 4e klasserschap. Dit moest gebeuren in 2 wedstrijden tegen Chaam. Op 22 mei 2011 verwierf Right-oh een goede uitgangspositie voor behoud, door in Chaam met 0-1 te winnen. Op 29 mei 2011 kwam aan alle onzekerheid een eind door een 3-2 overwinning in de thuiswedstrijd tegen Chaam.

Het 2e elftal deed het in de 3e klasse wederom niet echt slecht en eindigde met 26 punten op de 8e plaats.

Het 3e elftal was opnieuw geen schim meer van de succesploeg van de laatste jaren en eindigde met 9 punten wederom in de onderste regionen, hetgeen tevens degradatie betekende.

Het 4e elftal behaalde 26 punten en eindigde hiermee op de 7e plaats.

Het 5e elftal eindigde met 21 punten op een 8e plaats.

Het enige kampioenschap dat we dit seizoen konden vieren, was het kampioenschap van de C-2 junioren.

 

Seizoen 2011-2012
Net als vorig seizoen bivakkeerde het eerste elftal ook dit seizoen voortdurend in de onderste regionen van de ranglijst. Af en toe was er een opleving maar over het geheel genomen was het erg teleurstellend. Vorig seizoen wist het eerste elftal zich nog op het nippertje te redden door de nacompetitie van Chaam te winnen. Ditmaal ging het tegen Zigo uit Tilburg fout. Twee maal verlies betekende na 8 seizoenen 4e klasse degradatie naar de kelder van het amateurvoetbal, de 5e klasse.

Om het leed compleet te maken degradeerde ook het 2e elftal kansloos naar de 4e klasse reserve.

Het 4e elftal hield de eer van de seniorenteams hoog door op de 2e plaats te eindigen in hun afdeling.

Bij de jeugd waren er kampioenschappen voor de E-2 pupillen in de najaarsreeks en de E-1 en (wederom) de E-2 pupillen in de voorjaarsreeks.

Opvallend in de jeugdafdeling waren de prestaties van de C-1 junioren. De 2e plaats achter kampioen Waspik (verschil slechts 2 punten) en het behalen van de halve finale van de beker waren prestaties van formaat.

Ook de B-junioren deden van zich spreken door een fraaie 4e plaats in hun afdeling te behalen.

 

Seizoen 2011-2012

 

Net als vorig seizoen bivakkeerde het eerste elftal ook dit seizoen voortdurend in de onderste regionen van de ranglijst. Af en toe was er een opleving maar over het geheel genomen was het erg teleurstellend. Vorig seizoen wist het eerste elftal zich nog op het nippertje te redden door de nacompetitie van Chaam te winnen. Ditmaal ging het tegen Zigo uit Tilburg fout. Twee maal verlies betekende na 8 seizoenen 4e klasse degradatie naar de kelder van het amateurvoetbal, de 5e klasse.

Om het leed compleet te maken degradeerde ook het 2e elftal kansloos naar de 4e klasse reserve.

Het 4e elftal hield de eer van de seniorenteams hoog door op de 2e plaats te eindigen in hun afdeling.

Bij de jeugd waren er kampioenschappen voor de E-2 pupillen in de najaarsreeks en de E-1 en (wederom) de E-2 pupillen in de voorjaarsreeks.

Opvallend in de jeugdafdeling waren de prestaties van de C-1 junioren. De 2e plaats achter kampioen Waspik (verschil slechts 2 punten) en het behalen van de halve finale van de beker waren prestaties van formaat.

Ook de B-junioren deden van zich spreken door een fraaie 4e plaats in hun afdeling te behalen.

 

75 jarig jubileum

 

Right-Oh vierde dit jaar ook het feit dat de vereniging 75 jaar bestond en ondanks de slechte resultaten van de selectie en het over het algemeen slechte weer, werd het toch een grandioze feestweek van 2 juni 2012 tot en met 9 juni 2012.

Begonnen werd met een tournooi voor onze jongste leden en het jaarlijkse voetgoalftournooi.

Vervolgens was er een wedstrijd oud-Right-oh tegen oud -Right-oh, die uitmondde in een grote reünie.

Een verrassingsvoetbalspeurtocht voor onze jeugdleden werd een groot succes evenals de penaltybokaal voor alle jeugdleden van de vereniging.

De feestweek eindigde met een fantastische feestavond met optredens van onze eigen Christian en Jesse, Leen Zijlmans en als klap op de vuurpijl Sieneke.

 

Seizoen 2012-2013
Na de degradatie naar de 5e klasse vorig seizoen, wist het 1e elftal dit seizoen meteen het verloren gegane terrein te heroveren. Met 14 punten voorsprong op de nummer 2 werd het kampioenschap en de promotie naar de 4e klasse behaald. Slechts 1 wedstrijd ging verloren, 2 wedstrijden werden gelijkgespeeld en 19 wedstrijden werden in winst omgezet.

Ook het vorig seizoen gedegradeerde 2e elftal deed het lang niet slecht en eindigde op een 5e plaats.

Het 3e elftal eindigde op een teleurstellende 7e plaats en het 4e elftal miste op een haar (1 punt) na het kampioenschap.

De A-junioren deden het in de voorjaarsreeks erg goed met een 2e plaats.

Kampioenschappen waren er voor de E2 pupillen in de najaarsreeks en de F3 pupillen eveneens in de najaarsreeks.

 

 

Facebook pagina, F.C. Right’Oh